Epitafia


Epitafia z różnych cmentarzy

Cmentarz Bródnowski (Bródzieński)
w Warszawie

I.

"Aniołkiem byłaś na ziemi
Aniołkiem jesteś w niebie
Módl się za nami wszystkiemi
Bo nam tu smutno bez ciebie"

Grób Zochuni Wolnickiej, żyła lat 2, zm. 7 września 1913 r.

II.

"Czemu pod szronem kwiat jeden ginie
Gdy z drugim słońce się pieści
Czemu na świecie w jednej godzinie
Tyle się szczęścia i bólu mieści"
Matka

Grób Helenki Ławińskiej, żyła lat 6, zm. 20 grudnia 1902 r.

III.

"Śpij siostrzyczko - córo śpij!
O miłosci naszej snij ....
O tęsknocie za swą wiosną.
Za przeszłoscią tak rozkoszną.
Tys w niebiański poszła próg
Gdzie cię wezwał Pan twój - Bóg
Jak łza czysta - lilji kwiat
W pełnej krasie swoich lat.
...........................
Śpij snem wiecznym śpij
Wśród nas duszą żyj!....."

Grób Anny Galickiej, żyła lat 25, zm. 21 grudnia 1907 r.

Do góry

Stary cmentarz na Służewie

I.

"Przechodniu!
Westchnij do Boga
Ciebie czeka ta droga."

Grób Stanisława Woźniaka, zm. 1 lutego 1937 r. w wieku 25 lat.

II.

"Śpij snem spokojnym kochana siostrzyczko
Myśli i uczuć moich powierniczko
Czysta Twa dusza niby łza sieroty,
Stoi przed Bogiem, jak poranek złoty.
Niech wieczny pokój u Niego wyjedna -
Śpij tu spokojnie, Siostrzyczko ma biedna."

Grób Janiny Tarasiuk, zm. 22 stycznia 1937 r. w wieku 40 lat.

Do góry

Cmentarz Katedralny w Sandomierzu

I.

"D.O.M.
Tu spoczywaią zwłoki s.p. Katarzyny
Mizaryuszowey
Przeniosła się do wieczności dn. 3 Września 1834 r.
Gdy w 50 r. zycia swego Bogu się oddała
a w pożyciu Małzeńskim 36 r. śmierć związki Przerwała
Mąż wdzięczny dla swey Żony oraz zwłasney checi
buduie pomnik na znak ku wieczneu pamięci
żyłas dla mnie przykładnie, słusznie więc Tobie
mieszcząc mulek [?] na sercu pamiętnik na grobie
Ia grzeszny wielki Boze chęć mą odkryć muszę
iak pragnę po mey smierci oddać duszę
Tak prosze by zos[t]ałe ciało me po zgonie
tu poczywało przy kohaney[!] żonie

Człowiek na ziemi
co już iskra właśnie
świeci istnieie i Wyż=
=szości siąga -
co za naymieyszym
powiewem zagasnie
Smierci sie żadna
nie oprze potęga.
Choć zgasła w liczbie
żyiących na ziemi
Gdy swietny [?] pomnik
Prochy iey iusz kryie
Nieumarła wCale
bo cnoty Własnemi
w Sercu swego Męża
i przyiaciół zyie

Spoczniey Dusza cnotliwa na wieczności łonie
w sercu moiem trwać będzie zawsze Twe wspomnie
i żal nie ukoiony, po tal wczesnem żywocie
bo czy Słońce zagasi i jasne swe promienie
Czyli jutrzenka zabłyśnie na Niebie
ia nie pocieszony zawsze płacze Ciebie
Pobożny Czytelniku zmów Anielskie
Pozdrowienie
A pamietay o Śmierci, że Ciebie nie minie."

Tak, tak, moi Państwo, Sowa dobrze przepisała owo epitafium, więc wszytkie "kwiatki" w stylu "kohaney" zamiast "kochaney", to nie wina Sowiego roztargnienia czy dysortografii :-)

Nagrobek ów został niedawno odnowiony (przynajmniej w maju 2005 r. na taki wyglądał), zatem czytelność napisu była idealna. Pomnik miał formę prostopadłościennego cokołu na którego szerszych bokach znajdował się pierwszy i ostatni tekst, a na węższych dwa środkowe.

Co ciekawe widać, że kamieniarz musiał być cokolwiek przepracowany, gdyż owo "t" w wyrazie "zos[t]ałe", było nadpisane jakby w wyniku późniejszej korekty.

II.

"Nino!
jestem z Tobą
Matka."

Epitafium to pochodzi z grobu rodziny Zierko. Niestety część napisów była zatarta, a nie mogłam podejść, aby sie im dokładnie przyjrzeć lub pomacać.

Do góry

Dawny cmentarz przy kościele parafialnym w Zawichoście

I.

"Wtem tu mieyscu spoczywaią
Zwłoki sp. Teressy z Wolskich
Jeniczowey która przeżywszy
Rok jeden i dni 20 w stanie
Małżenskiem zostawszy Matką
Syna Wydanego na świat z tem
się rozstała życiem dnia 27
Listopada 1826 roku wie-
ku Życia lat 26

Przy Szanownych Zwło-
kach Matki spoczywa
Zmarły Karol Jenicz
niemowle w wieku życia Dni 42[?]
Krzysztof Jenicz Mąż i Oj
ciec umarł d. 3 Wrze: 1830 r.
żyjąc lat 38.

Stratą tak wielką Dotknięty
pozostały Mąż i Oyciec
w dowód wiecznego żalu
pomnik ten kładzie dnia 15
Sierpnia 1827 Roku.

Przechodniu pozdrów czułym
do [B]oga westchnieniem
Duszę sp. Appolonii z
Kowalskich Jeniczowey
zmerłey w Reynetz dnia
15 Siepnia 1824 Roku
w Wieku Życia lat 20."

Niniejszy nagrobek miał kształt czworobocznego cokołu zwieńczonego obeliskiem. Został wystawiony chyba dla owej nieszczęsnej Teresy z Wolskich Jeniczowej, gdyż jej epitafium umieszczone jest na froncie pomnika, a Apoloni z Kowalskich Jenicz na jednej z bocznych ścian.

II.

"S.P.
Panna
Paulina Grudzińska
pełna
pięknych
przymio
tów
żyła lat 25
umarła
d. 2 Stycznia
1845 r.
Pokój
jej
duszy."

Epitafium to wpisane było w piękny, kamienny krzyż, stąd ów specyficzny układ tekstu.

Zebrała: Sowa
9.09.2005

Na skróty
Bródno (Warszawa)
Służew (Warszawa)
Sandomierz
Zawichost

Powrót


Do góry