Epitafia


Epitafia z cmentarzy wileńskich

I.

"Wcześnie przebiegły zawód
znikomy żywota
Tu spoczęły uroda, czułość, do-
broć, cnota.
Przechodniu, jeśliś sercem ob-
darzony tkliwym
Nie nad nią, lecz nad mężem za-
płacz nieszczęśliwym."

- gr. Barbary Powickiej, zm. 1837 (Rossa?).

II.

"Stwórcę i prawdę miłował,
poczciwie na chleb pracował,
Nikomu się nie zadłużył,
Ziomkom z rzetelnością służył
I tym się w życiu ozdobił,
Że zjadał z ludĄmi co zarobił.
Gościu. Proś Boga goręcej,
By dał takich ludzi więcej."

- gr. J. Sankowskiego, napis umieszczony prawdopodobnie przez żonę, 1859 (Rossa).

III.

"Tu leży ciało,
co mało rozumiało"

- napis na grobie samobójcy.(Rossa)

IV.

"Ilu dumnych w pył obróconych...
Bożków z gliny, glinie zwróconych.
Co tytułów w marmurach rytych
Obok mogił, piaskiem okrytych...
Czy tu jest różnica stanów?
Klasa niższa, klasa panów,
Gdy ich kości równie spróchniały
I wiatr proch z prochem zmieszały."

- grób Kamili Narbutt z 1847 r.(Rossa)

V.

"Wędrownik w drodze życia mdłą stargawszy siłę,
Wkrótce rzucę, co miłe i co mi niemiłe.
Bez trwogi, nie bez żalu widzę kres zbliżony,
Który z nagła w nieznane przeniesie mnie strony,
W tę spokojną uchronę, gdzie wieczność przebywa
I którą chmura pełna tajemnic okrywa."

- gr. Euzebiusza Słowackiego, ojca Juliusza.

VI.

"Nie widzą ciebie moje oczy,
nie słyszą cibie moje uszy.
Ty byłeś światłem w mej pomroczy,
jesteś tęsknotą mojej duszy."

- gr. Daniel Ignatowicza, zm. 1940 (Rossa?)

VII.

"D.O.M.
Każdy kto mijasz
Obroć twą zrzenicę
na ten Nagrobek,
a ulzysz tęsknicę
Imieniem ANNY,
wtym mieyscu zlożoney
Długo smiertlenośći
BOGU wyplaconey,
Ulgę uczynisz
nabożnm westchnieniem
Za oney Duszę
pacierza zmówieniem.
Roku 1.7.60."

- epitafium z kościoła św. Michała

VII.

"Ten głaz twardy, ta góra piasku,
Ta ciemna mogiła
Od słonca większy blask
Cnotą przyjaźni i szczęścia pokryła."

- gr. Wiktora Szwedowa, zm. 1852 (cm. prawosławny).

Źródła:

  • E. Małachowicz, Cmentarz na Rossie w Wilnie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993, s. 49-52.


Do góry