Cmentarze


Cmentarz przy kościele św. Benona
(przyklasztorny oo. Redemptorystów)

Lokalizacja: ul. Piesza, Nowe Miasto
Data założenia/likwidacji: 2. połowa XVII w. / 1808 r.
Obszar: bd.

Historia:

Kościół został wzniesiony w 2. połowie XVII w. z inicjatywy warszawskich katolików pochodzenia niemieckiego zrzeszonych w Bractwie św. Benona, zwanym pospolicie Bractwem Niemieckim. Celem "statutowym" Bractwa, naturalnie oprócz pobożności, była szeroko pojęta dobroczynność, toteż w sąsiedztwie funkcjonował szpital i przytułek. Pod koniec XVIII w. administrowanie tymi instytucjami powierzono redemptorystom.

Dzieje cmentarza przykościelnego, jak to bywa w Warszawie, są jednak owiane mgłą tajemnicy i niedopowiedzeń.

Nie wiadomo, kiedy dokładnie został założony, lecz istniał na pewno. Ryszard Mączyński ustalił, iż ulokowany był na skarpie, po wschodniej stronie kościoła. Znajdowała się na nim tzw. Boża Męka z malowanym krucyfiksem, lecz z ogrodzeniem i ogólną estetyką miejsca bywało różnie. W 1736 r. w "raporcie" o stanie zabudowań bennonickich znalazła się bowiem informacja, iż cmentarzyk nie miał ogrodzenia i wymagał uporządkowania.

Grzebano na nim ubogich konfratrów, podczas gdy zamożnych chowano w kryptach kościoła. Te ostatnie posiadały ponoć wyjątkowe "warunki klimatyczne", gdyż w początku XIX w. znaleziono tam mnóstwo świetnie zachowanych trumien pochodzących nawet z l. 80-tych XVII w. (np. trumna Fryderyka Winklera, zm. 1684 r.1)

Kościół i zabudowania bennonickie zostały przejęte przez rząd Księstwa Warszawskiego w 1808 r., którą to datę możemy uznać za kres funkcjonowania cmentarza.

© Sowa
13.02.2010

Przypisy

  1. Łukasz Gołębiowski podaje datę śmierci Winklera 1648 r. - Ł. Gołębiowski, Opisanie historyczno-statystyczne miasta Warszawy, Wyd. 2 popr., znacznie pomn. i rozsz., Warszawa 1827, s. 104.

Źródło

  • R. Mączyński, Kościół św. Benona w Warszawie : nieznane karty z dziejów Bractwa Niemieckiego, zakonu redemptorystów i początków stołecznego przemysłu, Toruń 2008.


Do góry